Napoli’nin en yoğun caddelerinden biri olan Via dei Tribunali, restoranlar ve dükkanlarla dolup taşarken, bu canlı atmosferin hemen yanındaki bir sokakta Pulcinella’nın bronz heykeli yer alıyor. Bu maskeli ve kurnaz karakter, şehirle özdeşleşmiş ve turistler için uğur ritüellerinden biri haline gelmiş durumda. Özellikle turizm sezonunda, heykelin burnunu ovuşturmak isteyen ziyaretçilerin sıra bekleyişi yarım kilometreyi bulabiliyor.
Fakat, yerel halk bu geleneğin asıl gerçekliğini sorgulamaktan geri kalmıyor. Heykel, yalnızca 2010 yıllarında dikilmiş olup, Neapolitanlar tarafından uzun bir süre göz ardı edilmiştir. Son yıllarda sosyal medyanın etkisiyle “folklorik” bir hikâye oluşturulmuş ve turistler, Napoli’ye gelmeden bu ritüeli gerçekleştirmeden dönmeyi eksik saymaya başlamıştır. Sonuç olarak, bu durum yerel halkı dışlayan sahte bir gelenek ile İtalya’daki aşırı turizmin oluşturduğu çatışmayı gözler önüne seriyor.
Sosyolog ve aktivist Francesco Calicchia, Sanità mahallesinde yaşayıp çalışarak şöyle ifade ediyor:
“Napoli’nin tarihi merkezi can çekişiyor. Bu sokaklar artık sadece görüntüden ibaret. Neapolitan kimliği ve gerçek yaşam yerini ticari alanlara bıraktı.”
Via Foria’da kahvesini yudumlarken, bavul çeken bir adamı gören Calicchia, “Sorun şu ki, bu tür turizm yönetilmiyor ve kontrol altında tutulmuyor,” diyor.
Konut krizi baş gösterdi, yerel halk dışlandı
Turizmin Napoli üzerindeki en açık etkilerinden biri, konut piyasasındaki değişimdir. Belediye meclis üyesi Chiara Capretti, bu konuda şu bilgileri paylaşıyor:
“Kısa süreli kiralamalar Napoli’de büyük bir patlama yaşadı. Bazı işçi sınıfı bölgelerinde üç evden biri artık kısa süreli kiralamaya dönüştü.”
Yerel halk, artan kiralar ve devlet destekli projeler nedeniyle evlerinden çıkarılıyor. İnsanlar, işlevsizleşen kiralar yüzünden kısa süreli kiralamalar için yer açmak zorunda kalıyorlar. Giuseppe Giglio da bu durumu yaşayanlardan biri:
“Ev sahibim daireyi bir yatırım projesine dönüştürdü. Bir sabah, işçilerin gaz borularını sökmesini izledim. Her şeyimi kaybettim; bir süre arkadaşlarımın yanındaydım, sokakta kaldım.”
Giglio’nun binasındaki dört katlı yapının üç katı kısa süreli kiralamaya dönüştü. Capretti, şehir merkezinin kalabalığı nedeniyle yaşlı Neapolitanların bile evlerine ulaşmakta zorlandığını ifade ediyor.
Kazançlar yurtdışına veya kuzeye akıyor
Avella’ya göre Airbnb’nin büyük bölümü, çok sayıda mülke sahip olan zengin yatırımcıların elinde bulunuyor.
“Paranın yerel düzeyde yeniden dağılımı söz konusu değil. Napoli, İtalya’nın bir kartpostalı olarak kullanılıyor; elde edilen kazançlar ise ya kuzeye ya da yurtdışına kayıyor,” diye belirtiyor.
Bazı bölgelerde, şirketler tarihi binaların cephelerini reklam alanına dönüştürüyor. Lavazza’nın örneğinde olduğu gibi, Rione Sanita’da bir binaya mural (duvar resmi) yapılmış ve QR koduyla şirketin web sitesine yönlendirme sağlanıyor.
Gerçeklik algısı kayboluyor
Turistler, Napoli’nin özgün sokaklarını, kültürünü ve sıcak halkını keşfetmek istiyor. Ancak artan kiralar ve turist yoğunluğu, bu özgünlüğün kaybolmasına neden oluyor.
Via Toledo’daki restoran yoğunluğu, Pironti kitapçısının kapanarak bir tavernaya dönüşmesi ve sokaklardaki atık yığınları, sosyal ve fiziksel mekan üzerinde olumsuz etkilere yol açıyor. Belediye ve aktivistler, bu sorunları çözmek için bazı kısıtlamalar getirmiş olsa da, etkileri sınırlı kalıyor.
Dini ve kültürel yaşamın dönüşümü de dikkat çekici. Turizm, dini mekanları ve toplulukları da etkiliyor. Kiliseler, artık turistik cazibe merkezlerine dönüşürken, ibadet ve topluluk hayatı merkezden uzaklaşıyor. Genç nesiller ekonomik zorluklar nedeniyle şehir merkezinden uzaklaşırken, kültürel ve dini etkinlikler yeni bir rol üstleniyor: sosyal hizmet sağlayıcısı.
Kültürel etkinlikler turistlere yönelik hale gelirken, ücretsiz fırsatlar da ücretli hale geliyor. Avella, turistlerin bile bazı konulardan şikayet etmeye başladığını belirtiyor:
“Gıda işletmelerinin yoğunluğu ve ticari yaşamın dengesizliği, artık turistlerin bile dikkatini çekiyor.”
Calicchia, sözlerini şu şekilde tamamlıyor:
“Turizm sonsuza kadar bu seviyede kalamaz. Politik bir plan ve alternatifler olmadan, kontrolsüz turizm ciddi tehlikeler taşıyor.”
Kaynak: Gazete Oksijen




